Ang Labing Mahinungdanon

Basaha: Lk. 10; 17-24

Malipayon ug dasig kaayo ang mga kapitoag duha ka mga tinun-an nga nibalik human sila gipdala sa atong Ginoo. Ang ilang pag-ayo sa mga masakiton, ang ilang paghingilin sa mga yawa ug uban pang mga kalihokan.

Apan ang atong ang nipahinumdom kanila nga adunay mas mahinungdanon pa kay niining tanang mga buhat nga katingalahan.

Ang mahinungdanon nga ang ilang mga ngalan mahisulat didto sa langit. Nga sa ato pa, ang pinakamahinungdanon sa tanan mao nga kita makighiusa sa Dios.

Kini tungod kay kita gihimo man aron makaila, mahigugma, moalagad ug mahiusa sa Dios nga maoy tinud-anay nga kalipay nga gipangandoy sa matag kalag. Ang mahiusa ngadto sa iyang magbubuhat.

Mahimong magmakugihon kita sa mga buhat sa pangalagad. Tingali mamahimo kitang sikat ug mamahimo kitang hangpon sa kadaghanan.

Apan mag-unsa man kining tanan kun ugaling ang Dios mismo nga maoy hinungdan sa atong pagkugi ang wala mahimuot sa paagi nga siya atong gialagaran? Kay basin kita lang ang nagtuo nga siya nalipay apan sa tinud-anay ang atong kaugalingon lamang ang atong gialagaran ug gilipay ug dili ang Dios.

Sa atong panahon karon daghanan kanato ang nahikalimot sa atong tinuod nga tumong ug misyon ning kalibutana. Daghanan nato ang buot nga mahiabot sa kinapungkayan sa gahom ug kasikat nga tungod niini buhaton ang tanan aron lamang kini makab-ot. Dili ba usa kini self-serving nga mga lakang? Atong gihimo ang atong mga kaugalingon nga mga dinihogan aron mahuptan ang gahom nga kun buot hunahunaon dili gyud atoa?

Unta dili nato hikalimtan ang pagkamapasalamaton tungod sa daghang mga butang nga nahimo kanato sa Gamhanang Dios. Unta magbunga kini og pagkamanggihatagon sa kaugalingon may ganti man o wala.