P213.76 - mumo parasa magsasaka

Kung ang isang manggagawang bukid ay maghapong naka­bilad sa araw, kumakayod sa tubuhan, nagbubuhat, nag­hahakot at nagsusunog ng lakas para kumita karapat-dapat ba sa kanya ang ?213.76 na bonus sa buong crop year?

Para sa Unyon ng mga Manggagawa sa Agrikultura (UMA), hindi lang ito maliit. Nakakainsulto ito.

Ayon sa UMA, ito ang karaniwang Cash Bonus Fund (CBF) na natanggap ng sugarcane field workers noong crop year 2024–2025. Samantala, umaabot umano sa ?12,994 ang average na natanggap ng mill workers. Malaking agwat at ang tanong: bakit tila ang pinakamabigat ang trabaho, siya pa ang pinakamaliit ang napapala?

Mas masakit isipin na ang ?213.76 ay wala pang kalahati ng ?520 na minimum daily wage para sa agricultural workers sa Negros Occidental, ayon sa datos na binanggit ng UMA.

At hindi pa roon nagtatapos ang problema.

Ayon kay Ariel Casilao ng UMA, dapat sana ay nasa ?263.78 milyon ang CBF batay sa produksiyon ng tubo noong taong iyon, ngunit mahigit ?121.3 milyon umano ang hindi naipamahagi. Kung ganoon kalaki ang pondong dapat napupunta sa mga manggagawa, hindi maiiwasang itanong: Nasaan ang perang para sana sa mga taong kumakayod sa tubuhan?

Sa ilalim ng Social Amelioration Program, may kinoko­lektang ?10 kada picul ng asukal, kung saan 80% ay inilaan bilang cash bonus para sa sugar workers.

Pero anong klase ng “amelioration” ang magbibigay sa isang manggagawa ng ?213.76 habang ang kanyang pa­milya ay kailangang kumain, magbayad ng kuryente, pamasahe, gamot at matrikula?

Hindi lang mababang bonus ang problema. Ayon sa pana­naliksik ng Institute of Labor Studies ng DOLE na binanggit ng UMA, umaabot lamang sa ?2,000 hanggang ?9,800 kada buwan ang kita ng mga sugarcane field workers.

May mga manggagawa pang bayad ay “pakyaw.” Kapag kinailangan nilang magtrabaho nang lampas walong oras para matapos ang isang truckload ng tubo, hindi umano palaging nababayaran ang dagdag na oras. Para sa mga migranteng manggagawa, mas mabigat: may ilan umanong naghihintay hanggang matapos ang anihan bago makuha ang sahod, kaya napipilitang mangutang para lang may makain habang naghihintay.

Kaya ang hinihingi ng NFSW ay malinaw: ?5,000 CBF para sa bawat field worker, at isang sistema kung saan hindi nawawala sa listahan ang mga seasonal at migranteng manggagawa.

Dahil ang taong nagtatanim, nag-aani at nagpapagal para gumulong ang industriya ay hindi dapat tratuhing parang huling nasa pila.  Hindi sapat ang mumo para sa taong buong buhay nang kumakain ng hirap.

DISCLAIMER:  Ang artikulong ito ay isang opinyon batay sa mga impormasyong ibinigay at mga pahayag na iniuugnay sa UMA, NFSW at iba pang binanggit na datos. Ang mga alegasyon at estadistika ay nangangailangan ng independiyenteng beripikasyon at hindi dapat ituring na pinal na factual finding laban sa sinumang indibidwal o institusyon.