Tres Queridas (47)
PUMIKIT si Diana at hinawakan ang kamay ni Celeste, nagkaroon sila ng isang tahimik na pagkakaunawaan: hindi nila puwedeng idamay si Lani sa lahat ng kanilang mga problema ngayon. Sa lagay ng pagbubuntis nito, ang anumang dagdag na panic ay puwedeng makasama sa batang nasa sinapupunan nito.
Dahan-dahan silang umakyat sa hagdanang kawayan. Umingit ang mga patpat sa ilalim ng kanilang mga sapatos, sapat upang mapansin sila nina Lani mula sa maliit na sala.
“Miss Celeste... Ma’am Diana?” mabilis na pinunasan ng matanda ang kaniyang mga mata at patakbong lumapit sa pinto. “Naku, pasensiya na po kayo kung nag-alala kayo. Nag-brownout po kasi sa ospital kaya inuwi ko muna ang anak ko rito...”
“Wala po ‘yun, Aling Rosa,” marahang sagot ni Celeste, pinipilit na maging kalmado ang boses.
Mabilis na pumasok si Diana sa silid. Sa halip na magtanong o mag-ungkat ng tungkol sa perang ipinadadala ni Carlo, lumapit siya at marahang niyakap si Lani.
“Ate Diana...” napahagulgol muli si Lani, isiniksik ang kanyang mukha sa balikat ni Diana. “Natatakot po ako... paano ‘yung baby ko?”
“Huwag mo muna alalahanin ‘yan. Narito naman kami,” sabi ni Diana habang hinahaplos ang buhok ng dalaga. Pumikit siya para pigilan ang sarili na mapaluha. “Hindi ka nag-iisa, Lani. Kami ang bahala sa ‘yo at sa baby. Huwag mong isipin ang pera. Huwag mong isipin si Carlo. Ang mahalaga ngayon, magpahinga ka at panatilihing ligtas ang anak mo.”
Habang inaalo ni Diana si Lani sa loob ng kuwarto, nanatili si Celeste sa maliit na kusina kasama ang ina ng dalaga. Pinagmasdan ni Celeste ang lumang mesa kung saan nakapatong ang isang maliit na gasera at ang resibo ng money remittance.
“Aling Rosa,” mahinang simula ni Celeste, seryoso ngunit walang halong galit ang boses. “Narinig po namin ang pinag-uusapan n’yo kanina sa labas.”
Bahagyang namutla ang matanda at napayuko. “Ma’am... hindi po sa nagtatakip ako kay Carlo. Pero malaking tulong po kasi ‘yung perang ipinadadala niya para sa panganganak ni Lani—”
“Naiintindihan ko po,” sabi ni Celeste, marahang hinawakan ang nangangatal na kamay ng matanda. “Ngunit pakiusap po, Aling Rosa... mag-iingat kayo. Ang perang ibinibigay ni Carlo ay hindi galing sa malinis na intensiyon. Ginagamit niya ‘yan para tiyaking nakatali pa rin sa kanya si Lani kahit wala siya rito.” (Itutuloy)
- Latest
