Imago (96)

DAHIL nakasara na ang mga firedoor sa pangunahing ­pasilyo, ­pilit na itinulak ni Maya ang pintuang bakal ng isang dambuhalang freight elevator. Ang madilim at malamig na shaft nito ay bumukas sa kanilang harap.

Sa ibaba, may tatlong palapag ang lalim ng elevator car na kasalukuyang nakatigil sa kadiliman.

“Kumapit ka sa akin nang mahigpit,” bulong ni Maya sa kapatid. Ginamit niya ang kanyang tactical belt upang itali ang baywang ng kapatid sa kanyang sarili para malayang makagalaw ang kanyang mga kamay.

Nagsimulang bumaba si Maya gamit ang kinakalawang at madulas na kable ng bakal.

Ang bawat pagbaba ng kanyang mga kamay ay may kasamang matinding sakit mula sa lamig at friction ng bakal. Ang kanyang kapatid ay nakapikit, mahigpit ang kapit sa kanyang leeg habang ang hangin na nanggagaling sa ilalim ay mabilis na humahagupit sa kanilang mga mukha.

Nang makakarating na sila sa kalagitnaan ng shaft, biglang umalingawngaw ang isang matinis na tunog ng mekanismo.

Nagsimulang gumalaw ang dambuhalang elevator car mula sa ilalim. Ang mabigat na bakal na platform ay mabilis na umaakyat patungo sa kanilang ki­naroroonan, dala ang matinding ugong ng motor na nagbabantang durugin sila sa kisame ng elevator shaft.

“Maya!” sigaw ng kanyang kapatid sa gitna ng hangin.

Tumingin si Maya sa gilid ng pader ng shaft. May nakita siyang isang maliit na ventilation door na nakabukas nang kaunti, limang talampakan ang layo mula sa kable. Wala nang oras upang mag-isip. Kinuha niya ang pipe wrench, huminga nang malalim, at pilit na itinulak ang kanilang katawan upang maglambitin patungo sa pintuan habang ang elevator car ay ilang metro na lamang ang layo mula sa kanyang mga paa.  (Itutuloy)