Sukad pa sa akong pagka dalaga hilig ko na ang dulang bingo. Moadto gyod ko sa mall nga nahimutang sa Colon nga nagpadula’g bingo aron sa pagtaya. Ang mao kong hilig nadala nako hangtod na sa akong pagkaminyo.
Malingaw man gyod ko niining dulaa. Makawala sab sa kalaay. Labi na nga napulo na lang ka tuig ang among panag-ipon ni Ramon wala gyod kami tugahi og anak.
"Di man sab tingali maayo nga magpagabii ka anang bingo, Leonora!"
Sa unang higayon nakamatikod ko nga nasuko si Ramon nako. Nagabhian ko sa pagpauli gikan sa bingohan sa mall. Nalingaw ko pag-ayo ug wala na hinuon ko makamatikod nga gabii na diay.
"Pasensiya na lang, Ramon. Di na mausab." Midip-ig ko sa akong bana ug miparayeg ko kaniya. Dali rang naulian sa maayong buot si Ramon.
"Pasensiya sab nga nataasan tikag boses. Di man gud ko gusto nga mapasagdan ang imong lawas. Di man god kalikayan nga makalimot ka unya sa pagkaon tungod sa bingo."
Gigakos ko si Ramon. Nalipay kaayo ko sa gipakita niyang pagmahal nako. Concern siya sa akong lawas.
Nanglabay ang mga adlaw, nagpadayon ako sa akong bisyo. Wa man say pagsupak si Ramon niini kay gusto siyang malingaw ko. Sa higayon god nga moadto na siya sa gitrabahoang opisina sa siyudad, mag-inusara na lang ko sa giabangan namong apartment sa V. Gullas. Laay gyod kaayo.
Usa ka higayon, naglain ang paminaw ko sa akong lawas. Kahilantanon ko maong diha lang ko sa apartment. Unya mitingog ang akong selpon. Ang ako diay'ng amiga, si Karell.
"Sus, Leonora, si Ramon ba. May babaye. Nakita ko sila nga loving kaayo nga nagduwag bingo diri sa among dapit. Taga diri man ang babaye."
Morag di ko makatuo sa gisulti ni Karell kay sa akong nasayran wa may hilig si Ramon sa bingo. Kapila ko na siya dad-a sa pagdulag bingo sa mall kun walay trabaho. Kanunay mobalibad kay magsakit ang iyang mga mata sa pagtinan-away sa mga numero.
"Duna diay bingohan diha sa inyong dapit, Karell?" Morag di makagawas ang akong tingog. Naguol gyod ko sa gitug-an sa akong amiga.
"Duna. Way kasayoran si Ramon nga mibalhin na kog puyo diri sa Labangon?"
"Nakalimot sab kog sulti niya bahin ani, Karell." Suod nga higala kaming tulo si Karell ug Ramon. Naghinuktok ko pagkahuman namog panagsulti ni Karell sa selpon. Wala ko mahimutang. Di ko gustong mawala si Ramon sa akong kinabuhi. Gimahal ko kaayo siya.
Pag-abot ni Ramon gikan sa opisina pagka gabii, gipakigsultihan ko siya og hinay. Wala ko mangisog. Diplomasya ang akong gihimo.
"Di man ko makahatag nimog anak, Ramon. Mahimo mo akong biyaan ug adto ka sa imong babaye sa Labangon. Laomi nga makasabot ko nimo." Gipugngan ko ang akong kaugalingon nga di makahilak.
Nanghupaw si Ramon. Unya iya kong gigakos. Piit kaayo.
"Sorry, Leonora. Isaad ko nga di na ko magpakasala pag-usab sa atong kaminyoon. Biyaan ko na ang akong babaye. Di ko makahimo sa pagbiya nimo kay gimahal tika pag-ayo. I love you so much."
Human niadto, nagmatinud-anon na si Ramon nako. Kanunay na siyang mahiuli pagsayo gikan sa trabaho. Nagmalipayon na kami. Ug mihunong na sab ko sa pagdulag bingo. Gigahin ko na ang tanan kong panahon sa akong bana.
Ug sa pagpanglabay sa mga adlaw, misamot kalig-on ang among relasyon ni Ramon. (Kataposan)