DUMATING sina Maya sa sementadong submerged maintenance dock. Sa harap nila, tatlong motorboat ang nakatali sa gilid, ngunit ang malaking bakal na water gate na patungo sa bukas na dagat ay mahigpit na nakasara.
Biglang nag-vibrate nang napakalakas ang malalaking tubo ng tubig. Nagsimulang humina at nahigop ang tubig sa daungan. Mabilis na bumaba ang antas ng tubig sa loob ng yungib upang ma-ground at hindi maipatakbo ang mga motorboat.
Umalingawngaw ang boses ng isang lalaki mula sa mga speaker sa kisame ng yungib.
“Maya,” sabi ng boses. “Iniisip mo bang makakalabas ka nang buhay kasama si Mara? Iwanan mo ang iyong kapatid. Papayagan kitang lumabas nang mag-isa. Kapag isinama mo siya, manganganib kayong dalawa!”
Napatingin si Mara kay Maya, may takot sa kanyang mga mata. “Maya... umalis ka na—”
“Walang maiiwan ngayong gabi!” galit na sigaw ni Maya pabalik sa speaker. Tumakbo siya patungo sa gilid ng manual override station ng water gate. Isang dambuhalang kalawanging lever switch ng kuryente ang nakakabit sa mekanismo. Gamit ang pipe wrench, pilit niyang ibinaon ang bakal sa pagitan ng mga gear ng pump upang harangin ang pagpapatuyo ng tubig.
Pumutok ang mga kable ng control box. Huminto ang pagbaba ng tubig at muling tumaas ang antas ng dagat sa loob ng daungan.
Agad na pinalabas ni Maya si Mara at pinapunta sa pinakamabilis na bangka hanggang makarating sa passenger seat.
“Hindi nila tayo mahuhuli. Hindi nila hawak ang buhay natin,” bulong ni Maya habang pinipihit ang manual crank upang buksan ang gate.
(Itutuloy)