Bahala’g pobre, basta dato

Sa uban masabot nila nga kini usa lang ka komedya o pasiaw, apan nagtangag kini og reyalidad sa kinabuhi. Angay palawman nato nga matugkad ang tinubdan sa bulawan sa atong pagkatawo. Mga hiyas kini nga maoy malungtaron nga makapadato nato, bisan pa man pobre kita nga wa’y igong salapi, nga atong ikasustiner sa mga panginahanglanon.

Ayaw kaluya sa kaugalingon, gumikan lang nga kita pobre sa kwarta, kay ang tinuod nga pagkadato mao man ang maayong kinaiya diha sa katilingbanon nga pagsinabtanay diha sa pagpalig-on sa tagsatagsa nato nga paglaom, nga mabuhi’ng malipayon. Pinaagi sa inisyatibo nga pakabana sa diwa sa pagtinabangay, nga kitang tanan molambo taliwala sa kalisdanan.

Ang pagtabang dili lang sa salapi, mas pa ang kabililhon sa hinukad nga gikan sa kabubut-on, nga ikasilbe ang kusog ug kinabuhi. Ang usa ka ehemplo nga naka-impluwensya kanako, mao ang kinaiya sa akong amahan, nga wa’y puas sa pagpahinumdom kanamo, nga kini ang buhaton.

Nasayod ko sa hilabihang kalisud sa among kahimtang, apan wa ko makamatikod nga nagkusmod ang dagway sa mga problema.

Ipaagi lang og pahiyom nga nagmaymay kanamo, nga niya pa, dili ta kabalibad kon unsa ang dawaton nga nga kinabuhi, kay ang kadato’g pobre managsama ra nga adunay mga palas-anon, ang mahinungdanon nga  patunhayon ang kalig-on sa paglaom.

Sa iyang kamatayon, wa ko makahilak tungod kay dili na namo siya masud-ong, kon dili, ang pag-ila sa iyang pagkamatinabangon,nga matud pa dili kaantigo nga mobalibad, dinhi ko saludo sa kinaiya sa akong amahan. Nasaksihan ko ang kawili sa iyang kahigalaan.