‘Bilisan ang trial, pero sino ang magpapabilis?’

Nanawagan si Vice President Sara Duterte na mapabilis ang impeachment trial laban sa kanya. Giit niya, hindi dapat tumagal ang proseso dahil lalo lamang itong nagdudulot ng pagdududa sa publiko. Ngunit agad siyang sinagot ng prosekusyon. Kung tunay daw na nais niyang mapabilis ang paglilitis, bakit hindi siya mismo ang dumalo sa Senado?

Dito lumilitaw ang banggaan ng pananaw. Para kay VP Sara, sapat na ang kanyang mga abogado upang kumatawan sa kanya. Para sa prosekusyon, ang presensiya ng mismong nasasakdal ay makapagpapabilis sa pagtatanong, paglilinaw, at pagresolba ng mga isyu.

Sa isang impeachment trial na nakasalalay ang kredibilidad ng pamahalaan, sino ba ang dapat mag-adjust? Ang respondent na mataas ang posisyon, o ang prosekusyon na may tungkuling maglatag ng ebidensya?

Kung tutuusin, ang bilis ng proseso ay hindi lamang nakasalalay sa presensiya ng isang tao. Nakasalalay ito sa kahandaan ng magkabilang panig, sa malinaw na ebidensya, at sa determinasyon ng Senado na tapusin ang paglilitis nang walang kinikilingan. Ngunit hindi rin maikakaila na ang pisikal na pagharap ng isang mataas na opisyal ay may bigat dahil tanda ito ng pananagutan at respeto sa institusyon.

Sa ika-16 araw ng paglilitis, natalakay na ang Article IV hinggil sa umano’y assassination threats, at kasalukuyang binubusisi ang Article I tungkol sa confidential funds.

Ang panawagan na “bilisan ang trial” ay madaling sabihin. Pero ang tunay na hamon ay kung handa ba ang lahat ng partido na gawin ang kinakailangan upang mapabilis ito, kahit pa nangangahulugan ng personal na pagharap sa mga tanong na mahirap sagutin. Ang tanong: handa ba si VP Sara na ipakita ito, o mananatili siyang nasa labas ng bulwagan habang ang kanyang kapalaran ay pinagdedebatehan?