Hindi dahil nanay mo, titiisin mo na

(BACKGROUND STORY: Nag-abroad siya. May pera siyang ipinatago sa ina dahil gagamitin niya para ipaayos niya ang bahay nilang nabubulok na. Kaso nang umuwi siya, ubos na ang perang ipinatatago. Kung tutuusin, iba ang perang ipinadadala para ipunin at iba rin ang perang pangsustento sa pamilya. Dalaga pa kasi itong anak. Bumalik muli sa abroad ang anak at pinutol na niya ang ugnayan niya sa pamilya. Payo ng matatandang kamag-anak, patawarin na ang ina?anay mo pa rin siya.)

Hindi awtomatikong mali ang anak kung pinili niyang putulin o ilayo muna ang sarili niya sa ina, kahit ina pa niya ito. Ang pagiging mag-ina ay mahalaga, pero hindi ibig sabihin nito na kailangang tiisin ng isang tao ang paglabag sa kanyang tiwala, lalo na kung pinag-uusapan ang perang matagal niyang pinaghirapan.

May dalawang magkahiwalay na usapin dito: Ina mo pa rin siya. Totoo iyon bilang relasyon sa pamilya. Pero pera at tiwala mo iyon. Kung ang anak ay nagtrabaho nang matagal sa abroad, nag-ipon para sa isang partikular na layunin, at ginastos o winaldas iyon ng ina nang walang pahintulot, may karapatan siyang masaktan, magalit at magtakda ng hangganan. Ang sinasabi ng iba na “Nanay mo pa rin iyan” ay maaaring nagmumula sa pagpapahalaga sa pamilya. Mukhang palusot lang iyon para sabihan ang anak na “tiisin mo na lang dahil ina mo siya.” Hindi naman iyon makatwiran.

Kung ang isang malaking halaga na naipon sa loob ng maraming taon at sadyang ginastos nang walang pahintulot, hindi lamang pera ang nawala. Tiwala ang nasira. At ang tiwala ay hindi naibabalik dahil lamang sa salitang “nanay mo pa rin siya.” Sa madaling salita: ang pagiging ina ay hindi nagbibigay ng karapatang gastusin ang pinaghirapang pera ng anak nang walang pahintulot. At ang pagiging anak ay hindi nangangahulugang obligado siyang isakripisyo ang sariling kapayapaan at kinabukasan para lamang mapanatili ang isang relasyon.