Anaa kanunay ang pagkabahin-bahin

Kini ang buhing kamatuoran. Anaa ang pagkabahin-bahin ni bisan kinsa ug sa bisan asa. Kini tungod kay anaa ang panaglahi sa baruganan ug sa panlantaw. Labi na kun imposible kaayo ang compromise.

Ingon ini usab ang talan-awon kun ang tawo mosunod sa mga tunob sa Ginoo. Dili tanang mga tawo nga nagpalibot mahimuot gani, mismo ang mga sakop sa kaugalingong pamilya ang mohimo man sa pagpanglutos. Ang kapasikaran ang usa sa ilang miyembro ang nahimong deviant sa ilang naandang buhat ug panlantaw. Ug ang maong kabalhinan maoy nagtukmod sa  paghaling sa walay pagsinabtanay nga moresulta usahay sa walay kutat nga away. Mao nga ang si bisan kinsang buot mosunod sa mga tunob ni Jesus diha sa bisan unsang dagway sa pagpangalagad ang kinahanglang mangandam ug magmalig-on kay dili tiaw kining maong tinguha. Daghang kalisdanan, daghang kapaitan. Ang imo mismong tinguha sa kahiusahan ang usahay mamahimong hinungdan sa pagkasiak sa bisan unsang pundok nga buot nimong ugmaron aron mamahimong maayong katilingban. Dili lang gyud nako tuyoon nga kining maong bahina sa ebanghelyo ni San Lukas ang nipahinumdom kanako sa awit nga nag-ulohan: “Ang hagit sa ebanghelyo” tipik sa maong awit ang nagpahinumdom kanato:

Dili sayon ang pagsunod

 kang Kristo/Daghang tunok ang dalan nga agian mo. Bug-at ang krus nga pas-anon mo ug kamatayon naa naghulat kanimo!”

Sa pito ka  tuig sa akong pagkapari, daghan pa akong wala makat-oni kay dunay mga higayon nga ako nagdumili sa pagkat-on. Maingon nga ang mga edarang pari (dili hinuon tanan) ang nagdumili nga ma-implementar ang standard living allowance. Pangindahay lamang kini sa mga batan-on nga buot “kuno” mogukod sa ilang kahimtang adunahan. Tan-awa kun unsa kagamhanan ang salapi nga maoy hinungdan usahay sa parianong panagsumpaki.