Bye! Bye! Miss American Pie

Ibabaw sa punoan sa lubi nakita sa ubos ni Dogie ang amahan ni Amy, nga usa ka tighimo’g hinagiban dala ang mahait nga sundang. Nakita pod niya ang amahan ni Rica, nga usa ka brgy. tanod nga nagkupot og pistola.

Diha pong amahan ni Pie, nga nagdag pisi sa baka. Paspas ang ilang mga lakang ug ang mga nawong mora’g tigreng boang nga andam mokilaw’g tawong tonto. Makanerbyos tan-awon ilang mga nawong. Gikulbaan si Dogie. Nagpadung kini sa karsada duol sa lubi diin siya misaka. Mitubod ang mga singot sa iyang kapanitan.

“Haskang demalasa! Wa gyud ko hunongi sa Ceres ug Sunrays Bus, da! Naglumbaanay man gud. Kaikyas na ta ko!” bagulbol ni Dogie nga nagtayhup-tayhop ilawom sa lioganan sa iyang sinina tungod sa kainit ug sa kakulba.

Mayna lang kuno kay nakakatkat dayon siya ining taas nga lubi ug mipahimutang paglingkod sa mga palwa niini.

“Asa man diay tong akong tsinelas? Agay! nabilin diay sa ubos. Pesteng yawa ini, uy! giatay!” Nakapiyong sa kalagot si Dogie.

Nag-ampo na lang siya nga mokalit dayo’g gabii aron matabunan sa kangitngit iyang tsinelas. 6:00 p.m. na sa iyang relo de ulo kay mibagting na man ang kampana sa simbahan sa ilang dapit alang sa “Angeluz”. Pero hayag pa ang palibot.

“Buanga uy! nagdungan man sa’g ka mabdos ang tulo ug tagtulo ka buwan. Ahaka lagi ning lumay-lumay mosalir man pod    diay usahay ning panuway! Okey ra gud idulog nako silang tulo in one moment of time. Anywhere sa Casa-gingan ug Kama-isan nga place. 3 bird-yens in one solid sticks, lagi!” Nakapanakla si Dogie kay nag-ungaw man pod diay iyang kinabuhi human sa himaya nga iyang nasinati sa tulo ka babaye nga sila si Amy, Rica ug Pie.

“Makit-an lagi ko to si Dogie nga morag ero peste! Patuyang la’g panaka’g babaye! Bulha lagi na iyang tinai ning akong pinote, peste!” matud sa amahan ni Amy.

“Ako sab, buak lagi nang iyang bagul-bagol ning akong pistola, ba!” matud pud sa papa ni Rica.

“Ako sad, bitayon ko man gyud na siya sa akong pisi sa baka, ba! Kana gyung iyang ots ang akong hiktan!” matud sa tatay ni Pie.

“Ayaw intawon ninyo patya si Dogie, Tay! Gimahal namo siya! Ug mapriso pud kamo kung himoon ninyo, kana!” matud sa mga babaye nga gipangpamabdosan ni Dogie.

“Utro sad mong mga bayhana mo, igat-igat, mo!” matud sa mga amahan.

“U-Uy! Kinsa man ning tsinelas nga naa ubos sa punoan sa lubi, Bay? Aha! may lain pa? Kang Dogie na kini. Mikatkat diay tawon siya sa lubi.” Ug nangatawa ang mga amahan.

“Dogie! toytoy boy! Naug na diha kay andam na imong panihapon pistola, pisi ug pinote!” Ug mibahakhak og taman sa ginhawa ang mga amahan sa gipangpamabdosan ni Dogie. Nagsiga ang mga mata.

Gikuyawan si Dogie sa maong nadungog. Miutong siya paghilak. Ug didto sa kahanginan nabati niya ang kanta ni Don Mclean nga giuloha’g “American Pie”.

“Bye! bye! Miss Amy, Rica and Pie! This will be the day that I die?’ matud ni Dogie nga mitibi. (Katapusan)