Saad sa bag-ong tuig

Daghan na ang mga tawo sa Cebu Cathedral. Nagdasok na kay motambong sa misa sa tungang gabii aron pagsugat sa pag-abot sa Bag-ong Tuig. Wa ko mosulod sa simbahan. Matag karon ug unya molingi-lingi ako sa palibot. Gipangita ko si Sharmain, ang akong bestfriend nga taga M.J. Cuenco.

"Kun makita ko na ang lalaki nga tinuod kong love, Karell, anha pa ko mosulod sa simbahan. Buhaton ko kini atol sa misa sa tungang gabii sa Bag-ong Tuig."

Di mahanaw sa akong hunahuna ang gisaad ni Sharmain kanako. Kauban kami sa kursong Hotel and Restaurant Management sa UV, ug nakagradwar gyod kami sa kolehiyo, usa ka tuig na ang milabay.

Playgirl si Sharmain. Sa nagtungha pa kami, lain-lain ang iyang boyfriend. Kasagaran, molungtad lang og one month ngadto sa two months ang iyang pagpakigrelasyon sa lalaki. Di siya kontento kun usa lang ang boyfriend.

"Siyaro naman sab, Shar, nga wa pa gyod ka makakita’g lalaki nga love gyod nimo." Mao kini ang akong gitubag kaniya. Matahom si Sharmain. Husto sa barog ug nindot ang porma sa lawas. Madanihon siya, labi na nga molubyok ang iyang kandiis sa walang aping kun mopahiyom.

"Ambot ba uy, Karell. Nangita kog long relationship, kana bang sa imong pagtuo mao na ang lalaki nga ikauban mo sa tibuok kinabuhi. Apan sa tanang nahimo kong boyfriend, wa man gyod nako batia nga gihigugma gyod nako sila."

Bisag ingon niana si Sharmain, apan nag-amping siya sa iyang pagka babaye. Wa gyod niya itugyan ang iyang lawas sa nahimo niyang mga hinigugma.

Dugay na kaming wa magkita. Managsama kaming busy sa tagsa namo ka trabaho. Sa usa ka hotel sa Lapulapu siya nagtrabaho. Samtang ako sa hotel sa Ayala. Sa kataposan namong panagkita ug panagsulti, iyang gisulti nako nga karong Bag-ong Tuig masayran nako kun nakakita na ba siya og binuhat nga iyang higugmaon sa tibuok kinabuhi. Anhi kami mag-abot sa gawas sa Cebu Cathedral.

Misamot kadaghan na ang mga tawo nga manimba. Wa na gani makasulod ang uban sa simbahan. Nagbarog na lang sa gawas. Ang uban nga nagdala’g kaugalingong lingkoranan, nanglingkod ug nagpahimutang sa duol sa simbahan. Hapit na sugdi ang misa.

Hapit na ko kawad-ig paglaom nga motungha pa si Sharmain. Maoy akong pagtuo nga wa pa gyod niya makita ang lalaki nga iyang true love. Mobiya na unta ko sa akong nahimutangan kay magpaduol sa pultahan sa simbahan dihang may misangpit nako. Si Sharmaine.

Nagnganga ang akong baba apan way mga pulong nga nanglugwa. Hapit di ko makatuo sa akong nasaksihan sa akong bestfriend.

"Naunsa god ka, Karell, nga na-schock man?"

Milubyok ang nindot nga kandiis ni Sharmain sa wala niyang aping sa madanihon niyang pahiyom. Nagbalhin-balhin ang akong panan-aw sa iyang gisul-ob.

"Ikaw ba gyod kini, Sharmain?"

"Kay kinsa pa man diay. Tana, adto na kita sa simbahan. Nagsugod na ang misa sa Bag-ong Tuig."

Gikuptan ni Sharmain ang akong bukton. Misunod ako kaniya paingon sa pultahan sa simbahan.

"Nakita ko na gyod ang binuhat nga akong love, Karell."

Niining tungora, nakapahiyom na ko. Nalipay sab ko sa akong nasayran sa kahimtang ni Sharmain karon. Natuman gyod ang iyang gisaad nga niining Bag-ong Tuig karon, makita na gyod niya ang iyang gugma. Ug kini way lain kondi si Jesukristo. Kay usa na ka madre ang akong bestfriend. (Kataposan)